نوشته های دلتنگی

سیاه مشق های یک سروش

آبرودار آسمان ها!
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۱٥
 

به از این باش با بدان، انگار

باب حاجاتِ بهتر از مایی

حرفِ من از حسادت است آقا

بیشتر مال ارمنی هایی

 

آبرودار آسمان هایی

مهربانِ عشیره یِ احساس

در شکوهِ مقامت آوردند

رحم الله عَمّیَ العباس

 

عشق مدیون جان فشانی هات

معرفت از ازل گرفتارت

شیر اُمّ البنین حلالت باد

تا قیامت ادب بدهکارت

 

آب شرمنده ات شده عباس

تشنگی مُرد از خجالت تو

مَرد و مرادنگی برای ابد

رفت زیر بلیط غیرت تو

 

پدر مشک های دلواپس

ساقیِ بی شراب و پیمانه

دختری منتظر نشسته بیا

حُرمتِ قول های مردانه

شاعر: وحید قاسمی

 


 
 
مناجات قَدریه!
نویسنده : سروش برادران - ساعت ٤:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٥/٢۱
 

 

من آمده ام توشه ای از آهم ده

سوز نفس و اشک سحرگاهم ده

هرچند تمام کرده ای نعمت را

یک بار دگر به کربلا راهم ده

- فقط یکبارِ دگر...!


 
 
به تمنّای نجات: قسمت سوم!
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۱۱:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٧
 

إذا شِئْتَ النَّجاةَ فَزُرْ حُسَیناً

لِکَیْ تَلْقی الألهَ قَرِیْرَ عَیْنِ

فإنَّ النارَ لَیْسَ تَمَسُّ جِسْمَاً

عَلیهِ غُبارُ زوَّارِ الحسینِ(ع)

 

ان شاءالله نایب الزیاره همه شما متولیان ولایت حضرت امیرالمومنین(ع) هستم.

حلالم کنید!

 

 


 
 
مازم را قضا کرده تماشا کردنت ای ماه...[سفرنامه5]
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۱٢:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٦
 


 
 
سفرنامه تصویری-2
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۱۱:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/٢٥
 

بی سر و سامان تو ام یا حسین(ع)...


 
 
سفرنامه تصویری -1
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/٢۱
 

السلام علیک یا قمر العشیره

سلام بر تو ای ماهِ خورشید حسین(ع)؛    

آن جا که همه رنگ می بازند این تو هستی که چون ماهِ تابانی!

 


 
 
وداع...
نویسنده : سروش برادران - ساعت ٦:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱۳
 

 

همیشه و هر جا اسم زیارت وداع که می آید، دلم یک مرتبه خالی می شود. کربلا، نجف، مدینه، مکه، مشهد، کاظمین، سامرا فرقی ندارد! میهمانی تمام شده است و باید به دنیای خودت برگردی! جانم به لب می آید تا دعای معمولا کوتاه وداع را بخوانم و مدام در ذهنم رژه می رود که "استودعک الله و استرعیک..."! وداع می کنم به امید مقبولیت زیارت حاضر و صد البته به آرزوی بازگشت دوباره!

 

 رسم است که روضه خوان ها شب وداع با کربلا در حرم امام حسین(ع) متوسل به عمه سادات می شوند.

به یاد افلاکی ترین موضع این عالم خاکی... حرم ارباب...

 

با این شعر خیلی خاطره دارم به ویژه از سفر قبل؛

 

 

 

خداحافظ ای برادر زینب

 

          به خون غلطان در برابر زینب

 

                         خداحافظ ای جوانی زینب

 

                       سلام ای قد کمانی زینب

 

          بیاد لبت دیگر آب و ننوشم

 

          برادر جان بی تو خانه به دوشم

 

                       سرت رفته نوک نیزه عدوان

 

                       تنت گشته طعمه سم اسبان

 

          به درد و غم و ابتلا می روم

 

          دریغا که از کربلا می روم

 

                       در اینجا مرا خون دل توشه بود

 

                       نگاهم بر این قبر شش گوشه بود

 

          خداحافظ ای خاک پاکِ حسین

 

          انیسِ تن چاکُ و چاک حسین

 

                       خداحافظ ای قرار و شکیبم

 

                       خداحافظ ای حسین غریبم

 

          خداحافظ ای وادی علقمه

 

          خداحافظ ای گریه فاطمه

 

                       خداحافظ ای سرو خونین بدن

 

                       خداحافظ ای قاسم ابن الحسن

 

          خداحافظ ای تشنه در موج یَم

 

          خداحافظ ای دست و مشک و عَلَم

 

                       خداحافظ ای ناله ی آه و آب

 

                       خداحافظ ای شیر خوار رباب

 

          خداحافظ ای خیمه پر ز دود

 

          خداحافظ ای یاسهای کبود

 

                       خداحافظ ای دامن سوخته

 

                       به صحرا روان با تن سوخته

 

          خداحافظ ای کودکِ اشکبار

 

          غریبانه جان داده در زیر خار

 

                       خداحافظ ای برادر زینب

 

                       به خون غلطان در برابر زینب

 

 

          خداحافظ خیمه های سوخته...

 

                          خداحافظ علقمه...

 

          خداحافظ قتلگاه...

 

 

 


 
 
افضل از دیدار امام حاضر!
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۱٢:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢٢
 

...از آثار دیگر زیارت آن حضرت این است که ، زیارت او برتر و پرفضیلت تر از پاداش زیارت امام حاضر است؛ مثلاً اگر حضرت صادق علیه السلام حىّ و حاضر باشد و شما به حضور او شرفیاب گردى و با او گفتگو نمایى ، این سعادت بزرگى است . امّا زیارت حسین علیه السلام بالاتر از این است .

مردى از شیعیان آورده است که به امام صادق علیه السلام گفت :"هنگامى که حسین علیه السلام را زیارت کردم ، شوق دیدار شما نیز در اندیشه ام پدیدار شد و مرا وادار کرد تا رنج این سفر طولانى را براى دیدار شما، به جان بخرم ."

امام صادق علیه السلام فرمود: "به وعده هاى پروردگارت ، یقین داشته باش . تو از سراى بزرگ مردى که حق پرشکوه ترى از من بر شما دارد، آمده اى ."

پرسیدم : چه حق بزرگترى از وجود گرامى شما، بر من دارد؟

فرمود: حق او این است که وقتى بر او وارد شدى ، خداى را در حرم او بخوانى و خواسته هایت را به بارگاه او ببرى .(698)

امام باقر علیه السلام به دیدار زائران حسین علیه السلام مى شتافت .

مردى به نام حمران مى گوید قبر حسین علیه السلام را زیارت کردم وقتى بازگشتم ، امام باقر علیه السلام با جمعى از نوادگان على علیه السلام به دیدار من آمد و به من فرمود: حمران ! بشارتت باد! هر کسى قبر شهیدان خاندان پیامبر را با نیّتى صاف و پاک ، زیارت کند از گناهانش پاک مى گردد، درست بسان روز تولّدش .(699)

و از شگفتیهاى آثار زیارت آن حضرت این است که ، لحظات بارش رحمت خدا بر زائران حسین علیه السلام نیز جالب و دایره اش وسیعتر است .

در روایتى پس از ذکر لحظات نزول باران رحمت خدا در هر روز، آمده است که :

خداوند رحمت خویش را همواره بر زائران حسین علیه السلام و خاندان آنها، و کسانى که مورد شفاعت او قرار گیرند فرو مى فرستد؛ گرچه گناهکار و در خور آتش باشند.(700)

و از لطیفترین فضایل زیارت آن حضرت این است که : زائران آن حضرت چهل سال پیش از اهل بهشت ، وارد آن مى گردند(701) وهرپدیده اى از زائر آن حضرت تبرّک مى جوید و از زائر آن حضرت به خاطر دیدن قبر شریف او انتظار نظر خیر دارد.(702)

و از شگفتیهاى فضایل زیارت او که از بسیارى روایات دریافت مى گردد، این است که همه فضایل آن براى مردم بیان نشده است . در روایت است که :

اگر مردم مى دانستند در زیارت آن حضرت چه پاداش ‍ شکوهمندى است ، از شور و شوق کوى او، جان مى باختند و بارها نفسهایشان در عشق کوى دوست ، بند مى آمد. (703)

و در روایت دیگرى است که :

اگر مردم فضیلتهاى زیارت او را مى دانستند از دورترین نقاط گیتى ، به هر صورت ممکن به زیارتش مى شتافتند.

 

منبع: خصائص الحسینیه

حضرت آیت الله العظمی شیخ شوشتری(قدس سره)

 


 
 
نائب الزیاره
نویسنده : سروش برادران - ساعت ٩:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱۳
 

نائب الزیاره

 

 

این صفحه برای تمامی محبان و مشتاقان زیارت اهل بیت در سراسر جهان ، که بعد مسافت مانع رسیدن ایشان به کربلای معلی و زیارت بارگاه منور حضرت عباس(ع) جهت تجدید میثاق با آن حضرت و یا طلب حوائج دنیوی و یا اخروی میگردد تهیه گردیده است . شما می توانید با ثبت نام در این صفحه ، به خدام این بارگاه ملکوتی نیابت داده تا از جانب خود ویا بستگانتان (چه آنان که در قید حیاتند و چه آنانکه به رحمت ایزدی پیوسته اند) زیارت نموده و دو رکعت نماز زیارت بجای آورند . 

 

http://alkafeel.net/persian/zyara/view.php


 
 
بازگشت
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۳:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱۳
 

حدیث داغ جدایی نمیتوان گفتن

 که هر که می شنود ، شعله وار می سوزد...


 
 
حلالیت
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۳
 

بسم الله الرحمن الرحیم

 

"یا أَیُّهَا الْعَزیزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْکَیْلَ وَ تَصَدَّقْ عَلَیْنا إِنَّ اللَّهَ یَجْزِی الْمُتَصَدِّقین‏"

 

سلام

به حول و قوه ی الهی سعادتی دست داد تا در معیت و به اعتبار عده ای دلسوخته به منظور زیارت عتبات عالیات، راهی دیار یار گردیم.

از همه شما بزرگواران عاجزانه طلب حلالیت می کنم و ملتمسانه التماس دعای خیر دارم.

شما را به خدا دعا کنید یا برنگردم و یا اگر برگشتم از سروش، من برنگردد.

ان شاءالله اگر لایق باشم نائب الزیارة خواهم بود. به ویژه 9 ربیع الاول در روز آغاز ولایت حضرت صاحب الامر بقیة الاعظم(عج) و روز ولایت و تبری از دشمنان اهل بیت عصمت و طهارت(ع)  در نجف اشرف و در حرم حضرت ابوتراب امیرالمومنین مولای متقیان علی(ع).

دعا کنید در نیل به مقصود زیارت چون  نیل به مقصد آن، توفیق داشته باشیم.

یا علی

و من الله التوفیق


 
 
پیش سفرنامه سفر عشق- یا شاید وصیتنامه
نویسنده : سروش برادران - ساعت ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۳
 

بسم رب الحسین

سلام

می خواهم بر خلاف سنت معمول پیش سفرنامه بنویسم! این امر چندان متعارف نیست اما به یاد آوریم سفری هست که همگی ناچاریم برای آن "پیش سفرنامه" بنویسیم. آن سفر "سفر آخرت" است و آن نامه وصیت نامه!

خدای را چه دیدی شاید این پیش سفرنامه ی سفر عشق با حفظ سمت نامه آخر شد! چه سعادتی بالاتر از یکی شدن سفر عشق و سفر آخر؟! مگر این چیزی غیر از سنت و سیره ی حسینی است؟

همیشه هنگام دعا، از حضرت حق می خواستم حج خانه اش را نصیبم کند. نصیبم کند تا بروم دربارگاهش و از او فقط و فقط یک چیز بخواهم...

زیارت کربلا!

مگر خود ارباب از حج به کربلا نرفتند؟

 آخر باید پله پله تا ملاقات خدا رفت نه با آسانسور!

اما به ناگاه اوسع و اسرع سفن نجات بود که قایق محقر و مخروبه ای را که در تلاطم امواج سهمگین اقیانوس مستغرق شده بود حیاتی دیگر بخشید و آن را به ساحل امن آرامش روانه کرد.

نمی دانم اسم این ساحل را چه می شود گذشت؟

سرزمینی که خشک است ولی بارانی است! لم یزرع و برهوت است ولی آبادترین و پربرکت ترین ملک خدا است! دل را می سوزاند است ولی آن را می نوازد! می میراند ولی زنده میکند! سرزمینی که پایان دنیااست و آغاز جنات عدن...

ای همسفر من برخیز! مگر نمی خواهی اربابت را زیارت کنی؟

بیا تا پر باز کنیم و پرواز کنیم که همگی خوب می دانیم بعد منزل نبود در سفر روحانی

قبل از هر چیز رو به قبله عشق کن، دستت را روی قلبت بگذار، آرام در دلت فریاد بزن:

صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)

اگر عرش دلت لرزید، دیدگانت بارانی شد و بوی سیب بر مشام ات می رسد خوشا به حالت! مادرشان، بانوی دو عالم تو را اذن فرموده اند...

و مرا هم به آبروی تو...

همسفر خوب چه نعمت بزرگی است که من با بودن در کنار تو از آن برخوردارم!

و اما ای همسفر برای راه، توشه لازم است. خوشا به سعادتت که سبک بالی! توشه ات زیاد است و بارت سنگین. بار من هم سنگین است لیکن نه چون تو! بار من بند پای است نه بال پرواز.

فرموش نکن در این سفر تویی که باید پیشاپیش من قدم برداری چرا که خود را به پشتوانه آبرو و توشه تو مسافر و زائر می بینم! دلم نامطمئن به خود و کرده هایم و امیدوار و روشن به این طایفه ای است که دست گدا ندیده است! همگی کریم اند از اولاد کرام! یعنی می شود مرا هم بپذیرند؟

خوب لحظه دیدار نزدیک است. می دانم اکنون شوق وصل وجودت را می سوزاند. قلب در سینه نداری و قرار در جان...

صلواتی هدیه پیشکش خاندان عترت کن...

چشمانت را ثانیه هایی ببند...

خوب اکنون همه چیز آماده است برای وصل

اما نه کاری باقی است که تو خود آن را بهتر می دانی!

به زیارت جد غریبشان و عموی عزیزشان می رویم مگر می شود از ایشان دعوت نکنیم؟

آن آقایی که خود می فرمایند:

"فَلاََ نْدُبَنَّک َ صَباحاً وَ مَسآءً ، وَ لاََبْکِیَنَّ لَک َ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً ، حَسْرَةً عَلَیْک َ ، وَ تَأَسُّفاً عَلى ما دَهاک َ وَ تَلَهُّفاً ، حَتّى أَمُوتَ بِلَوْعَةِ الْمُصابِ ، وَ غُصَّةِ الاِکْتِیابِ"

جانم به فدای شما ای جان جانان! چه سخت است شنیدن این جملات از دهان مبارک شما! مگر شیعیان ولو بی معرفتتان مرده اند که اینگونه سخن می گوید... آخر رحمی آقا!

و از اینجا من و تو باید هم صدا و هم نوا شویم با مولایمان امام صاحب الامرمان(عج)!

قبل از ورود باید حاجاتمان را نیز باید در نظر بگیریم.در راس همه امور تعجیل در فرج و سر سلامتی حضرت(ارواحنا فداه) ...

من کربلا اولی هستم! نمی دانم چکونه باید وارد بین الحرمین شد. یقینا پیش از ورود باید احرام بست. اما مگر ارباب احرام بسته بود؟

"أَلسَّلامُ عَلَى الْمَدْفُونینَ بِلا أَکْفان"

الله اکبر... شاید احرام بین الحرمین همان پیراهن خونین و پاره باشد که شرف دارد بر همه مخلوقات.

به یاد مدینه،شب آخر... آن مادر و دختر... الله اکبر

جالب است به مدینه هم رفتیم! ای امان از کوچه های مدینه! امان از کوچه های مدینه! الله اکبر... من تاب مدینه را ندارم!

برگردیم بین الحرمین!

به مقدس ترین وادی هستی گام می گذاریم پس "فاخلع نعلیک" باید کرد! شاید برای ورود بهترین الگو حضرت حر باشد... کفش ها را به دور گردن آویزان کرد و با سری افکنده وارد حریم یار شد... شاید ما هم بشنویم فرمان "ارفع راسک" را!

حاجی تلبیه می گوید! من و تو چه کنیم؟ شاید همان تلبیه مناسب باشد اما مگر زیارت کربلا افضل از صد حج بیت الله نیست؟ مگر نبض عرش به عشق مولای عطشان نمی تپد؟ از خود آقا کمک بگیریم... ذکر لبان مبارکشان آن هنگام که دست بالا بردند برای پاک کردن جراحت ابرو... الله اکبر! بلند مرتبه شاهی...

ذکر قربانی... بسم الله و بالله و فی سبیل الله و علی ملة رسول الله...

الله اکبر!

به گمانم اکنون وارد بین الحرمین شده ایم... حالت را نمی دانم ولی گمان دارم نفس در سینه نداری و رمق در زانوان... مستی و مدهوش! خوشا به حالت.

اما این جاذبه دو قطبی است. بزرگترین دوراهی عالم.به کدامین سو باید رفت؟

همان سقایی که تو را با می ناب مست لایعقل کرده است با دستانش گره گشایی می کند... ابتدا خدمت مولایم برو!

الله اکبر! به سوی کعبه عشق هربله کنان، منقطع از دنیا و ماسوی، با چشمانی که می بارد و می خواند ذکر لبان خواهر را: "مهلا مهلا یابن الزهرا "

سعی کن.به اندازه سعی صفا و مروه. با این تفاوت که هر گام ات در اینجا یکی از حجب ظلمانی را خرق می کند!

و همچنان باران می بارد...

به به! باران! چه واژه غریبی در حریم یار. چقدر دور است و چقدر نزدیک...

و اکنون به مرتفع ترین نقطه دنیا رسیده ایم!

عرش شش گوشه خدا!

گفتم که من همسفر خوبی برای تو نیستم! اینجا به بعدش با خودت است

اکنون زمان وصال است. به پایان رسید روزهای فراق. چه زیباست تقابل خاک در مقابل افلاک! لحظه رسیدن مملوک به مالک!

تنها یک چیز بگویم و آن اینکه مبادا در حرم زبان بگیری و روضه حضرت شاهزاده علی اکبر(ع) زمزمه کنی... داغی که هنوز که هنوز است، تازه است.

"علی الدنیا بعدک العفا" پس از تو، خاک بر سر این دنیای بی وفا!

در قلب این کهکشان شش گوشه دردانه حضرت علی اضغر(ع) باب الحوائج شش ماهه جای دارد. چه سنخیت جالبی شش ماه و شش گوشه! لعنت بر آن تیر سه شعبه عباس افکن!

خونی که نمی دانم چقدر برای خدا عزیز بود که هیچ وقت به زمین برنگشت! دردانه در آغوش پدر آرام گرفت و سیراب شد و تا ابد در آغوش ارباب است!

خودت لحظاتی خلوت کن با مولایت و دردانه هایش...

من منتظرت می مانم...

 

اما اکنون چشمانی ماهگون منتظرت هستند!

مجددا سعی باید کرد.

اما این بار حربله کنان بخوان: حرم، عمو،عطش، آب! فقط تو را به خدایادت باشد کلمه آخر را آهسته تر ادا کنی که مایه حیات از خجالت روی ماه رنگ می بازد!

به یاد آن روضه سه نفر در کنار علقمه! مادر، و پسران...

"الان انکسر ظهرى و قلت حیلتى"

 

و من اینجا هم توان همسفری ات را ندارم. گویی جان قبض می شود با نام قمربنی هاشم(ع)!

 

می دانم که هرگز دوست نداری این لحظات به پایان برسد اما چندین جای مهم دیگر انتظارمان را می کشد...

خیمه گاه را نباید فراموش کرد! تاریکی شب. خواهری مضطر برادری زمزمه کنان. می شنوی صدای مولا را؟

 

"یا دهر اُف لک من خلیل     کم لک بالاشراق والاصیل"

ای روزگار، اف بر تو.  ای چرخ گردون! تو چقدر فراز و نشیب داری!

 

"مِن طالب و صاحب قتیل     و الدهرُ لا یَنفعُ بِالبدیل"


از طالب و جوینده و هر دوستی که فکر کنی، کشته شده اند. روزگار هرگز بر غیر این راضی و خشنود نمی شود


"و کُلُ حیّ سالکُ سبیل       ما اقربَ الوَعدَ منَ الرحیل"

هر زنده ای راهی این راه است. چقدر زمان بار بستن و کوچیدن نزدیک است

 

"و انما الامر الی الجلیل"

تمام امور به سوی خدای جلیل و بزرگ می باشد.

 

الله اکبر

از خیمه گاه صداهای دیگر هم به گوش می رسد... خوب گوش کن. مثل صدای جیغ داد بچه ها است، نه؟ ای وای! لعنت بر آن دونان رذل!

 

و اینکه من را یارای همراهی تو نیست و چند مکان هنوز باقی است!

هنوز نمی دانم روزی می توانم به تل زینبیه(س) بروم یا خیر... ولی اگر رفتی به یاد من هم باش  و حتما بخوان زیر لب این روضه مقبول :

او می دوید و من می دویدم...

 

کف العباس(ع) و مقام حضرت شاهزاده علی اکبر(ع) را هم از من نخواه...

 

و من تنهایت می گذارم...

تنهای تنها

تنها با خاکی که ذره ذره اش شرف دارد بر عالم و نوایی که هنوز بر گوش می رسد

"هل من ناصر ینصرنى"

اکنون این تویی و مولایت...

خوشا به سعادتت

 

مرا حلال کن همسفر!

 


 
 
هوای دوست
نویسنده : سروش برادران - ساعت ٩:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱
 

به خدا در هوس دیدن شش گوشه دلم تاب ندارد...

چشمم خواب ندارد...

قلم ام گوشه دفتر غزل ناب ندارد...

همه گویند به انگشت اشاره

مگر این عاشق دیوانه ارباب ندارد؟

تو کجایی؟

شده ام باز هوایی...

شده ام باز هوایی...

شده ام باز هوایی...


 
 
 



پیج رنک گوگل

پیج رنک سایت شما

پیج رنک